Arianne Hollander
Mirjam Vording
Dylan LochtenbergAlles voor - niets door inwoners?
MariaTheresa (1638-1683), keizerin van Oostenrijk was een van de eerste verlichte despoten die hard werkte aan het welzijn van haar volk, dat uiteraard geen enkele inbreng had in hoe dat welzijn gerealiseerd diende te worden. Alles voor, niets door de burger, zo was haar motto. Toen een vooruitstrevende, nu een achterhaalde gedachte. Maar of dat ook tot onze Stichting Welzijn Veenendaal(SWV) is doorgedrongen?
Op dinsdag 11 oktober vergaderde de raadscommissie Maatschappelijke Ontwikkeling. De vergadering begon goed met een flink aantal vrijwilligers, dat naar aanleiding van de commotie rond het wel/niet openblijven van de buurthuizen kwam inspreken.
Buurthuis Sam-Sam
In de krant is er het nodige over bericht. In het kort komt het erop neer dat Stichting Welzijn Veenendaal als verantwoordelijke de uitvoering met het huidige aantal uren aan beheer niet meer wil doen. Er moet meer geld bij. Dit geld is er niet, dus houdt het huidige beheer op. Alles of niets, is de logica van SWV. De vrijwilligers waren hier terecht kwaad om. De VVD en de rest van de raadscommissie met hen. De verantwoordelijke samenleving drijft op burgers die zelfredzaam zijn en een zo klein mogelijke ondersteuning vanuit de overheid krijgen. Maar nu er vrijwilligers zijn die aangeven prima met vier uur beheer de zaak af te kunnen, wil SWV toch dertig uur opleggen. Dit vinden wij paternalisme dat volledig uit de tijd is. Het lijkt erop dat ook SWV ten prooi is gevallen aan de aloude verleiding van de welzijnsindustrie, het scheppen van eigen vraag en aanbod. Ook de communicatie, of wat daarvoor door moest gaan, was amateuristisch. Wat ons betreft zoekt het College dan ook een aanbieder die wel tegen hetzelfde budget dezelfde uren wil leveren. Dit mag best een ander dan SWV zijn In onze tijd denken we niet meer voor onze inwoners na, maar geven we hen ruimte en vertrouwen. Veel voor, veel door onze inwoners.
Er werden nog meer belangrijke onderwerpen in deze commissievergadering besproken. Twee hiervan bespreek ik hier. Op de Programmabegroting kom ik in een later bericht nog terug.
Minimabeleid
Veenendaal kent een goed en sociaal minimabeleid. Daar is ook de VVD trots op. Maar in tijden van crisis past ook financiële zuinigheid. In de Kadernota hebben wij afgesproken dat het budget voor de minima niet zal dalen, een afspraak waar we voor staan. Maar vorig jaar zagen wij dat het budget van ongeveer 1,3 miljoen werd overschreden met 240.000 euro. In deze nota is te weinig marge opgenomen om deze klap op te vangen. Dat kan in deze tijd niet meer.
Wet werken naar vermogen
In deze nieuwe wet worden 3 verschillende regelingen (Sociale Werkplaatsen, bijstand en Wajong) samengevoegd naar een nieuwe regeling. Het college had een eerste stuk gemaakt met de aanzet tot een visie over hoe deze uitdaging aan te pakken. Er werden mooie woorden gebruikt over eigen verantwoordelijkheid en streng zijn, maar veel meer was deze aanzet nog niet. Ook kregen we nog niet
het gevoel dat het de opstellers van dit stuk echt tussen de oren zit dat wij anders moeten gaan werken. Op de oude slag doorgaan en de tekorten met lokale gelden bijplussen werkt niet meer. We zullen hier als VVD scherp op letten.
A lmet al een belangrijke commissievergadering waarin veel in gang is gezet. Er valt het nodige huiswerk te doen voor de raad en het vervolgtraject.
Alles voor, niets door inwoners?’